Voordat je iemand vertelt in welke staat je auto is, helpt het om hem zelf eens goed te bekijken. De staat van je auto opnemen kost een half uurtje en een droge dag. Je hebt er geen gereedschap voor nodig, alleen je ogen, je oren en een telefoon om foto’s mee te maken.
Het gaat niet om een keuring. Het gaat erom dat je straks weet wat je opgeeft, zodat je niets vergeet en niets hoeft te gokken. Loop daarom één rondje, in een vaste volgorde, en schrijf onderweg op wat opvalt.
De staat van je auto: begin buiten, bij daglicht
Zet de auto op een plek waar je rondom kunt lopen. Daglicht is eerlijker dan een lamp in de garage, en een droge auto laat krasjes en deukjes beter zien dan een natte.
Loop rustig langs de lak. Kijk schuin langs de zijkanten, dan zie je deukjes en golvingen die van voren onzichtbaar zijn. Bewaar steentjes en lichte krassen als aparte punten, en let op plekken waar de lak bladdert of roest zichtbaar wordt, vooral bij de wielkasten en de onderkant van de deuren.
Kijk daarna naar de ruiten. Een kleine ster in de voorruit valt je op dag één niet op, maar komt zeker aan het licht bij een kijkje van een ander. Voel met je vinger of het een barst of een putje is. Bekijk ook de spiegels, de lampen en de bumpers.
Neem dan de banden. Loop er een voor een langs en kijk of ze gelijkmatig versleten zijn en of de zijkanten heel zijn. Is de rand aan één kant duidelijk kaler dan aan de andere, schrijf het op. Het laat zien dat er iets met de uitlijning kan zijn, wat je verder aan een garage kunt overlaten.
Dan naar binnen
Ga achter het stuur zitten en kijk rond zoals een ander dat straks ook doet. Bekijk de bekleding op slijtage, vlekken en gaatjes, en kijk onder de stoelen en in de vakken. Let op geuren: rook, hond en vocht blijven hangen en zijn lastig weg te krijgen.
Test wat je kunt testen. Doe alle ramen omhoog en omlaag, probeer de verwarming, de blazer, de radio en de lampen. Zet de wissers aan. Kijk of de deuren en de kofferklep goed sluiten. Als er iets niet werkt, schrijf je dat op. Het is geen schande, het is informatie.
Zet de contactsleutel in de stand vlak voor het starten, of zet de auto aan. Alle lampjes op het dashboard horen kort op te lichten en daarna uit te gaan. Blijft er een lampje branden, noteer dan welk en wat het symbool is. Staat het in het instructieboekje, dan weet je meteen wat het betekent.
Een korte rit met je oren open
Een rondje om de auto zegt veel, maar de rit zegt de rest. Neem een route die je kent, met een stuk rechte weg, een paar bochten en een plek waar je rustig kunt remmen. Zet de radio uit en luister.
Let op:
- trilt het stuur of trekt de auto naar één kant
- komt er een piep, tik of brom bij het remmen, optrekken of draaien
- schakelt de auto soepel, of slipt de koppeling
- komt er rook of een lucht uit de uitlaat of onder de motorkap
Geluiden zijn lastig te beschrijven, maar noteer wanneer ze optreden: alleen bij koud starten, alleen bij ongelijke wegen, alleen bij remmen. Zo geef je later duidelijk aan wat er speelt, en dan hoeft niemand het te raden. Een buurman die het wel even beoordeelt heb je daarvoor niet nodig: wat jij hoort en voelt is precies de informatie die telt.
Foto’s en aantekeningen
Neem foto’s van wat je vond, ook van de goede kanten. Een overzichtsfoto per kant van de auto, een foto van het dashboard met de kilometerstand en een paar close-ups van de plekken die je hebt opgeschreven, is genoeg. Nu heb je een duidelijk beeld.
Zet je aantekeningen in een korte lijst met drie delen: wat goed is, wat minder is en wat je niet zeker weet. Dat laatste rijtje is het nuttigst. Je hoeft niet alles te kunnen verklaren, je hoeft het alleen eerlijk te zeggen.
Wat je gevonden hebt, kun je nu gebruiken. Soms vind je iets kleins dat je zelf laat oplossen. Een andere keer weet je dat het de moeite niet waard is en laat je het zoals het is. Hoe je een lijstje van je auto bijhoudt, lees je ook in een spiekbriefje over je auto maken.
Wat je met je lijstje doet
Denk je erover om de auto te verkopen, dan geef je dit lijstje straks gewoon door bij je aanvraag. Beschrijf wat je zag, zonder mooier of slechter te maken. Dat is de eerlijkste basis voor een bod, en het voorkomt een gesprek bij de overdracht dat begint met “dat stond er niet bij”.
Besluit je de auto toch nog te houden, dan heb je een mooie nulmeting. Je ziet wat er eerst aan de beurt is en je kunt over een tijdje opnieuw kijken wat veranderd is.
Wil je weten wat een bod op je auto zou zijn? Dan kun je vandaag nog een bod aanvragen. Het is gratis, vrijblijvend, en jij beslist. Hoe het stap voor stap gaat, lees je bij zo werkt het.
Veelgestelde vragen
Hoe vaak moet ik de staat van mijn auto opnemen?
Er is geen vaste regel. Doe het bij een verkoop, bij de start van de winter of als je iets opmerkt. Het instructieboekje en de RDW zijn de bronnen voor wat voor jouw auto verplicht is.
Moet ik kleine krasjes ook noemen?
Het mag kort. Een lichte kras die je met je nagel nauwelijks voelt, noem je als “kleine gebruikssporen”. Een deuk of een diepe kras vraagt om een foto en een zin uitleg.
Wat als ik een lampje op het dashboard niet ken?
Zoek het symbool op in het instructieboekje. Weet je het dan nog niet, noteer dan eerlijk dat er een lampje brandt en welk. Het is beter dat dat vooraf bekend is dan dat het bij de overdracht opvalt.
Moet ik de auto eerst laten nakijken?
Nee, dat hoeft niet. Laat je hem toch nakijken, dan heb je meer zekerheid, maar je mag ook gewoon vertellen wat je zelf ziet.
Kan ik dit ook doen als ik zelf geen verstand van auto’s heb?
Ja. Je hoeft niets te kunnen verklaren. Je beschrijft wat je ziet, voelt en hoort, en dat is precies wat telt.